Konutumun balkonunda serin bir Ankara sabahında güne uyanıp çayımı içerken, telefonu açtım, açmaz olaydım da o haberi görmeyeydim! Ahmet Çalık’ı genç yaşında kaybetmişiz! İçim yandı, başladım ağlamaya! Uzun mühlet kendime gelemedim, inanamadım! Sözler kifayetsizdi artık…
Aklıma birden...