Sera gübresi nedir ?

Ece

New member
5. Sera Gübresi Nasıl Seçilmeli? Her Bitkiye Aynı Formül Uygun mu? Bu soruya verilecek en doğru yanıt, bitkinin türüne, gelişim dönemine ve yetiştirme ortamına bağlı olduğudur. Domates, salatalık, biber ve çilek aynı besin elementlerine ihtiyaç duysa da bu elementlerin alınması gereken miktarlar ve oranlar üretim dönemine göre değişebilir. Üstelik aynı bitkinin fide, çiçeklenme, meyve tutumu ve hasat dönemlerindeki ihtiyaçları da birbirinin aynısı değildir. Toprakta yetiştirilen bitkilerle cocopeat, perlit veya kaya yünü gibi topraksız tarım ortamlarında yetiştirilen bitkilerin gübreleme yaklaşımları da farklıdır. Toprak, bazı besinleri tutabilir ve zaman içinde serbest bırakabilir. Topraksız yetiştiricilikte ise besin çözeltisinin bileşimi ve kök bölgesindeki koşullar çok daha yakından izlenmelidir. Doğru gübre seçimi için şu adımlar önemlidir: Toprak veya yetiştirme ortamını analiz ettirin. Toprak analizi, mevcut besin durumunu ve bazı kimyasal özellikleri anlamaya yardımcı olur. Topraksız yetiştiricilikte su analizi ve besin çözeltisinin takibi de önem taşır. Sulama suyunu değerlendirin. Sulama suyunda yüksek tuzluluk, bikarbonat veya bazı elementlerin fazlalığı bulunabilir. Bu durum gübre seçimini ve besinlerin bitki tarafından alınmasını etkileyebilir. Bitkinin gelişim dönemini dikkate alın. Fide döneminde uygun olan bir gübreleme programı, yoğun meyve yükü bulunan bir bitkide yeterli olmayabilir. Bununla birlikte gelişim dönemine göre otomatik olarak daha yüksek dozlara geçmek de doğru değildir. Etiketi ve uygulama talimatını okuyun. Besin oranları, kullanım şekli, çözünürlük ve uyumluluk bilgileri incelenmelidir. Gübrelerin birbirine karıştırılması durumunda çökelme oluşup oluşmayacağı da dikkate alınmalıdır. Sonuçları düzenli izleyin. Bitki gelişimi, kök sağlığı, yaprak belirtileri, ürün verimi ve yetiştirme ortamının tuzluluğu değerlendirilmelidir. Mümkün olduğunda ölçüm ve kayıtlarla ilerlemek, tahminlere dayalı uygulamalardan daha sağlıklıdır. Özellikle yaprak sararması gibi belirtilerde hemen gübre miktarını artırmak yerine sorunun nedenini araştırmak gerekir. Sararma; besin eksikliği, aşırı sulama, kök hasarı, pH kaynaklı besin alım bozukluğu veya hastalık nedeniyle ortaya çıkabilir. Belirtiye bakarak tek bir neden belirlemek her zaman mümkün değildir. 6. Organik Sera Gübresi mi, Kimyasal Gübre mi? Bu tartışma çoğu zaman iki seçenekten birinin tamamen iyi, diğerinin tamamen kötü olduğu şeklinde yürütülüyor. Oysa bilimsel değerlendirme, gübrenin kökeninden önce içeriğine, kullanım amacına ve çevresel etkilerine bakmayı gerektirir. Organik gübreler toprağa organik madde kazandırabilir, toprak yapısını iyileştirebilir ve uygun koşullarda biyolojik faaliyetleri destekleyebilir. Ancak organik materyallerin besin içeriği değişken olabilir. Olgunlaşmamış veya uygun şekilde işlenmemiş hayvan gübresi, yabancı ot tohumları, hastalık etmenleri ya da bitkiler için zararlı bileşenler açısından risk taşıyabilir. Bu nedenle organik olması, bir ürünün otomatik olarak güvenli olduğu anlamına gelmez. Mineral gübreler ise besin içeriği ve doz bakımından daha hassas bir yönetim sağlayabilir. Özellikle fertigasyonda kullanılan suda çözünebilen ürünler, bitkinin ihtiyacına göre besin sağlamayı kolaylaştırabilir. Bununla birlikte yanlış doz, uygun olmayan zamanlama ve yetersiz sulama yönetimi mineral gübrelerde de ciddi sorunlara yol açabilir. Organik ve mineral kaynakların birbirini tamamladığı sistemler de mümkündür. Örneğin toprağın organik madde düzeyini korumak amacıyla uygun kompost kullanılırken, bitkinin belirli bir dönemde ihtiyaç duyduğu besinler analiz sonuçlarına göre mineral gübrelerle tamamlanabilir. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, farklı gübrelerin gelişigüzel karıştırılması değildir. Besin dengesinin, ürünlerin özelliklerinin ve yetiştirme ortamının birlikte değerlendirilmesidir. Benim bu konudaki temel yaklaşımım, organik ve mineral gübreleri bir ideoloji meselesine dönüştürmek yerine, her seçeneğin yararlarını ve risklerini somut koşullar üzerinden tartışmak gerektiğidir. 7. Erkeklerin ve Kadınların Tarımsal Kararlardaki Yaklaşımları Nasıl Ele Alınmalı? Tarımsal üretim üzerine yapılan tartışmalarda bazen erkeklerin daha teknik ve stratejik, kadınların ise daha dikkatli ve ilişkisel düşündüğü gibi genellemelerle karşılaşıyoruz. Bu tür ifadeler bazı kişilerin deneyimlerini anlatmak için kullanılsa da bilimsel açıdan bütün erkekleri veya bütün kadınları tanımlayan güvenilir kurallar olarak kabul edilmemelidir. Gübre yönetiminde teknik hesaplamalar, maliyet analizi, sulama planlaması ve verim takibi kadar gözlem, iletişim, iş birliği ve uzun vadeli kaynak yönetimi de önemlidir. Bunlar belirli bir cinsiyete ait özellikler değildir. Farklı insanlar, eğitimleri, deneyimleri, çalışma koşulları ve kişisel tercihleri doğrultusunda farklı güçlü yönler geliştirebilir. Örneğin bir üretici gübre maliyetlerini ve dekara düşen verimi ayrıntılı biçimde hesaplayabilirken başka bir üretici bitkilerdeki değişimleri dikkatle gözlemleyebilir. Aynı kişi bu iki yaklaşımı birlikte de kullanabilir. Üretim kararlarının kalitesi, karar vericinin cinsiyetinden çok eldeki verilerin niteliği, deneyimi ve değerlendirme biçimiyle ilişkilidir. Aile işletmelerinde veya ortak yürütülen sera faaliyetlerinde herkesin karar süreçlerine katılabilmesi de önemlidir. Sulama yapan, bitkileri günlük olarak kontrol eden, satın alma ve satışla ilgilenen kişilerin gözlemleri bir araya getirildiğinde sorunlar daha erken fark edilebilir. Bu nedenle tarımsal üretimde daha verimli bir yaklaşım, kadınları yalnızca bakım ve gözlemle, erkekleri de yalnızca teknik ve ekonomik kararlarla ilişkilendirmek değildir. Herkesin bilgi ve becerilerinden yararlanmak, görev dağılımını yetkinliklere göre yapmak ve kararları ölçülebilir sonuçlarla değerlendirmektir. Sera gübresi konusunda da en sağlıklı kararlar, farklı bakış açılarının kanıta dayalı bir değerlendirmede buluşmasıyla alınabilir. 8. Sera Gübresi Kullanımında Maliyet ve Verim İlişkisi Gübre seçerken yalnızca kilogram fiyatına bakmak yanıltıcı olabilir. Daha ucuz bir ürünün besin içeriği, çözünürlüğü veya kullanım özellikleri farklı olabilir. Benzer şekilde daha pahalı bir ürünün de her koşulda daha iyi sonuç vereceği söylenemez. Üreticinin değerlendirmesi gereken konular arasında birim alana düşen gerçek gübre maliyeti, ürünün sağladığı kullanılabilir besin miktarı, uygulama ve işçilik giderleri, sulama ihtiyacı ve elde edilen pazarlanabilir ürün miktarı bulunur. Örneğin gübre miktarı artırıldığında toplam verim bir miktar yükselse bile ek gelir, ilave gübre maliyetini ve diğer giderleri karşılamıyorsa ekonomik sonuç olumsuz olabilir. Üstelik aşırı gübreleme nedeniyle ortaya çıkabilecek tuzluluk veya kalite kaybı, sonraki üretim dönemlerini de etkileyebilir. Bu nedenle küçük deneme alanları oluşturmak, mümkün olduğunda benzer koşullardaki uygulamaları karşılaştırmak ve sonuçları kayıt altına almak yararlıdır. Bir uygulamanın işe yarayıp yaramadığını yalnızca bitkilerin daha yeşil görünmesine bakarak değerlendirmek yeterli değildir. Toplam verim, pazarlanabilir ürün miktarı, kalite, maliyet ve yetiştirme ortamının durumu birlikte incelenmelidir. Ayrıca farklı üretim dönemlerinden elde edilen sonuçlar doğrudan birbirine eşitlenmemelidir. Sıcaklık, güneşlenme, nem, çeşit ve sulama koşulları değiştiğinde aynı gübreleme programının sonuçları da değişebilir. 9. Bilimsel Kaynaklar Ne Söylüyor? Sera gübrelemesi hakkındaki değerlendirmeleri güvenilir kılmak için ticari ürün tanıtımlarından bağımsız bilimsel ve teknik kaynaklardan yararlanmak gerekir. Aşağıdaki kaynaklar, besin yönetimi ve gübre kullanımının çevresel etkileri konusunda başvurulabilecek önemli referanslardır.
 
Üst